تَطَوُّرُ مَوَادِّ الْكِتَابَةِ عَبْرَ الْعُصُورِ

ไม่ต้องสงสัยเลย เพราะทุกการก้าวกระโดดในวัสดุการเขียนมาพร้อมกับการระเบิดของการเผยแพร่ความรู้และการขยายวงกว้างของวัฒนธรรม

ชาวสุเมเรียนสลักบนแผ่นดินเหนียวด้วยไม้ปลายแหลม ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่ออักษรลิ่ม ส่วนชาวอียิปต์สลักบนหินและกระดาษปาปิรุส

มันเบากว่าและพับและพกพาได้ง่ายกว่า แต่ความเปราะบางและความไวต่อความชื้นของมันเป็นภาระในการเก็บรักษาในระยะยาว

มีการกล่าวว่าเมืองเปอร์กามอนของกรีกพัฒนามันขึ้นเมื่ออเล็กซานเดรียคว่ำบาตรการส่งออกปาปิรุสให้ พวกเขาจึงสร้างสรรค์การฟอกหนังแกะและลูกวัวด้วยวิธีการอันประณีต

อุตสาหกรรมการทำกระดาษย้ายไปยังซะมัรกันด์ในศตวรรษที่แปดหลังยุทธการแม่น้ำตะลาส เมื่อช่างทำกระดาษชาวจีนถูกจับเป็นเชลยและถ่ายทอดความลับในการผลิตของพวกเขา

พวกเขาพัฒนาคุณภาพของมันโดยใช้ลินินและป่านแทนไม้ไผ่ และก่อตั้งโรงงานกระดาษในกรุงแบกแดดและเมืองอื่น ๆ ซึ่งปูทางสู่การก่อตั้งห้องสมุดขนาดใหญ่ที่เปลี่ยนประวัติศาสตร์