Sistem Pangan Berkelanjutan di Indonesia

ระบบอาหารที่ยั่งยืนมุ่งตอบสนองความต้องการด้านโภชนาการในปัจจุบันโดยไม่ลิดรอนความสามารถของคนรุ่นต่อไป

อินโดนีเซียเผชิญกับความท้าทายสองด้านพร้อมกัน ได้แก่ ภาวะโภชนาการเกินในเมืองและการขาดโภชนาการในพื้นที่ห่างไกล

การเกษตรขนาดเล็กยังคงครอบงำการผลิตอาหารของประเทศ โดยมีเกษตรกรหลายล้านคนดูแลที่ดินน้อยกว่าสองเฮกตาร์

แนวปฏิบัติเกษตรนิเวศวิทยาบูรณาการความหลากหลายทางชีวภาพเพื่อเพิ่มความมั่นคงทางอาหารในท้องถิ่นอย่างเป็นธรรมชาติ

การลดการสูญเสียอาหารซึ่งสูงถึงประมาณร้อยละ 40 ของผลผลิตทั้งหมดกลายเป็นนโยบายระดับชาติที่ต้องให้ความสำคัญ

เทคโนโลยีดิจิทัลเริ่มถูกนำมาใช้เพื่อย่นระยะห่วงโซ่อุปทานระหว่างเกษตรกรและผู้บริโภคโดยตรง

อธิปไตยทางอาหารกำหนดให้ชุมชนในท้องถิ่นมีอำนาจควบคุมทรัพยากรและการตัดสินใจด้านอาหารของตนเอง