الثُّقُوبُ السَّوْدَاءُ: مَنَاطِقُ انْهِيَارِ الزَّمَكَانِ

หลุมดำเกิดขึ้นเมื่อมวลขนาดใหญ่มากพังทลายสู่ขนาดที่เล็กมาก ทำให้ความหนาแน่นและแรงโน้มถ่วงเพิ่มขึ้นจนไม่มีอะไรหนีออกมาได้ แม้แต่แสง

ขอบเขตที่ไม่มีทางหวนกลับเรียกว่าขอบฟ้าเหตุการณ์ ซึ่งไม่ใช่พื้นผิวทางกายภาพแต่เป็นขอบเขตทางเรขาคณิตในโครงสร้างกาล-อวกาศที่กำหนดโดยรัศมีชวาร์ซชิลด์

สตีเฟน ฮอว์กิงทำนายทางทฤษฎีว่าหลุมดำแผ่รังสีความร้อนอ่อนๆ ซึ่งเกิดจากการแกว่งควอนตัมใกล้ขอบฟ้าเหตุการณ์ ซึ่งหมายความว่ามันระเหยไปทีละน้อยในช่วงเวลามหาศาล

กล้องโทรทรรศน์ Event Horizon จับภาพจริงแรกของเงาหลุมดำที่ใจกลางกาแล็กซี M87 ในปี 2019 ยืนยันการทำนายของทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป

หลุมดำขนาดใหญ่พบอยู่ที่ศูนย์กลางของกาแล็กซีและดูเหมือนเชื่อมโยงกับการเติบโตของมัน ซึ่งบ่งชี้ถึงบทบาทสำคัญในการก่อรูปโครงสร้างขนาดใหญ่ในจักรวาล